...برای درک عمیقتر مسئله تجاوز جنسی  باید  نقش و کارکرد آن را در تقویت، تولید و بازتولید مردسالاری در جهان کنونی بیشتر موشکافی کنیم.(3) توضیح فشرده و روشن" براون میلر" نویسنده کتاب "برخلاف میل ما: مرد، زن، تجاوز" در این مورد به ارتقا آگاهی ما در این مورد کمک می کند: «خشونت جنسی بویژه تجاوز و تهدید به تجاوز است که به سلطه مردان بر زنان معنی می دهد. او می گوید همه زنان از این مسئله رنج می برند ولو اینکه قربانیان مستقیم تجاوز نباشند . زیرا همه آنها قربانیان تهدید به تجاوز هستند . این ترس ناشی از خطر تجاوز است که زنان را در انقیاد نگه می دارد. برعکس تمامی مردان از نفس تجاوز سود می برند ولو اینکه خودشان مرتکب تجاوز نشوند. زیرا نظام تجاوز همه زنان را بیمناک و تابع مردان نگه می دارد. »  در  این نقل قول،" براون میلر" تاکید می کند: مهم نیست  که تجاوز توسط اقلیتی از مردان انجام میشود  و یا برخی مردان از دیدن صحنه تجاوز ابراز  تنفر و انزجار کنند. مسئله این است که این عمل کریه، حلقه ای از سلسله حلقه هایی است که فرودستی زنان را برای کل مناسبات مردسالار تحکیم می کند.  وانگهی روشن است که نمی توان ادعا کرد همه حاکمان زن ستیز در ایران به زنان تجاوز می کنند.  اما تجاوز  جنسی، نظام مردسالارانه و زن ستیز آنان را روغنکاری می کند.

بگذارید تحریک آمیز بگوییم، حتی مردی که  بر همسر خود و یا هر زن دیگری ستم می کند، و این ستم نه بشکل تجاوز بلکه تحمیل تقسیم کاری غیرعادلانه بر او باشد، یا مردانی که برای مقابله سیاسی با یک زن به شیوه خشونت کلامی و جسنیتی متوسل میشوند، حتی اگر علیه تجاوز جنسی مبارزه کنند و یا حس انزجار داشته باشند اما نباید فراموش کنند که ستم بر زن (حتی بشکل نرم و پوشیده و یا بعضا با توجیه حفظ وحدت طبقاتی و یا وحدت ملی) حلقه ای است از زنجیره  خشونتی که یک حلقه دیگر آن تجاوز جنسی به زنان است. شاید نقل قول بعدی "براون میلر" این مهم را  روشنتر کند: 

 «آشیل جنگجوی یونانی یک گله مزدور "میرمیدون" داشت  که هنگام نبرد گوش به فرمان آشیل بودند.  و در گمنامی بصورت عوامل واقعی وحشت انجام وظیفه می کردند.

گرچه آنها "میرمیدون"ها به این این عمل پلید مباردت می کردند اما مردان دیگر، مافوق های آنان از حیث طبقه و جایگاه همواره از منافع پایدار شرارت های ابلهانه آنها بهره مند شده اند. متجاوزان جنسی که دفتر ثبت وقایع نیروهای انتظامی را پر می کنند در معنایی بسیار دقیق برای همه مردان جامعه نقش "میرمیدون" های آشیل را بازی می کنند.»

فقط با این درک می توان توضیح  داد که مردان متجاوز مانند آن گروهی که در این فیلم مستند برخی از ما دیده ایم و یا پاسداران و بازجویانی که به زنان زندانی تجاوز می کنند، چگونه همان نقشی را برای نظام جمهوری اسلامی ایفا می کنند که "میرمیدون"ها برای آشیل و جامعه برده داری یونان در آن عصر.

خبرنامه امیرکبیر: امروز، دوشنبه ۲۸ آبان، انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر در حمایت از دانشجویان در بند و در اعتراض به فشارهای روزافزون مدیریت دانشگاه امیرکبیر بر دانشجویان این دانشگاه برنامه اعتصاب غذا برگزار کرد. به گزارش خبرنامه امیرکبیر، مدیریت دانشگاه امیرکبیر که سعی داشت با تغییر غذا از «پلو و خورشت قورمه سبزی» به «جوجه کباب»، مانع برگزاری این برنامه شود، با شرکت گسترده دانشجویان در این برنامه، ناکام ماند. ظرف های غذای دانشجویان از درب خیابان ولیعصر تا درب خیابان حافظ چیده شده بود. گزارش های رسیده حکایت از حضور نیروهای امنیتی هنگام برگزاری این برنامه در دانشگاه امیرکبیر دارد. بسیجی های پلی تکنیک به همراه جمعی از افراد ناشناس اقدام به خوردن جوجه کباب غذای دانشجویان می کردند و سپس از ظرف خالی غذا عکس می گرفتند..

لازم به تذکر است که دانشجويان قبل از اقدام به چيدن سيني های پر از غذا در خيابان روی جوجه کباب تف و ... کرده بودند!

گزارش برخی از فعالیتهای اخیر کارزار" دستها از مردم ایران کوتاه " علیه جنگ امپریالیستی – علیه جمهوری اسلامی

مداخله در کنفرانس ائتلاف ضد جنگ بریتانیاStop the War Coalition ا

روز شنبه 27 اکتبر 2007  در پی  پخش گسترده‌ی اطلاعيه مطبوعاتی کارزار در مورد نقش رهبران این ائتلاف در دفاع از جمهوری اسلامی ، ميان فعالين چپ و ضد امپرياليست در بريتانيا  پیکت موفقیت آمیزی با شرکت تعدادی از فعالین ایرانی و انگلیسی کارزار در جلو در ورودی کنفرانس برگزار شد - در طول کنفرانس هم به رغم کوشش رهبری کنفرانس برای ساکت کردن صدای مخالفین رژیم، سه نفر از فعالین کارزار- بن لوئیس، تینا بکر و یاسمین میظر- موفق شدند در بخشهای گوناگون صحبت کنند و "لابییستهای" رژیم را افشا کنند. علاوه بر این فعالين کارزار بعد از اين کنفراس نيز مقاله هايی به زبان انگليسی در افشای مدافعان رژيم در «کمپين ايران» و ديگر لابييستهای رژيم نوشته اند : مصاحبه مارک فيشر -  دروغهای امپرياليسم را نميتوان با دروغهای بزرگتر پاسخ داد.-  دوستان تهران - مقاله ای از م  صباغ -.  


در همين رابطه بد نيست به برخی از بحثهای مدافعان رژيم در کنفرانس ائتلاف ضد جنگ بريتانيا اشاره کرد. عباس عدالت با تاکيد بر اينکه  طرح شعار «ضد جنگ امپرياليستی _ ضد جمهوری اسلامی» 'مرد! عادی در خيابان را گيج خواهد کرد!' مدعی شد به اين دليل بايد از انتقاد از رژيم تهران اجتناب کرد. به نظر ميرسد اين فعال سابق چپ آنقدر در «لابی» سازی به نفع رژيم غرق شده است و عقل و شعور خود را از دست داده است که متوجه نيست اين جمله چه ديد ارتجاعی و سکسیستی از انسان عادی، کارگر، کارمند و مردم کوچه و خيابان بدست می دهد..


اما خانم سومايا زاده ( که گويا ايرانی است) در دفاع از جمهوری اسلامی آنقدر مبتذل و مسخره  صحبت کرد که حتی مدافعانش در حزب کارگران سوسياسياليست بريتانيا ( جان ريس و آلک کالينيکس) و آندرو ماری رهبر حزب استالينيست بريتانيا (مشهور به تانکی ها از آنجا که هر بار شوروی با تانک به جايی حمله ميکرد اين حزب به استقبال آن ميرفت ) از خجالت سر به زير بردند.


خانم زاده در دفاع بی شرمانه و بشدت احمقانه از صحبت های احمدی نژاد در دانشگاه کلمبيا گفت : «خيلی ها به اين صحبت احمدی نژاد که گفته است در ايران همجنس گرا وجود ندارد انتقاد کرده اند ولی متوجه نيستند ايران بالاترين رقم تغيير جنسيت در سطح جهان را دارد - ۷ برابر اروپا ». البته اين صحبت آنچنان مفتضحانه بود که تعدادی از فعالين ائتلاف ضد جنگ ايشان را هو کردند و چند نفر در اعتراض به اين حرف سالن را ترک کردند. خانم زاده که واکنش سالن را در یافته بود در دفاع از موضع خود با صدايی گريان گفت : "من خودم پناهنده سياسی هستم" ! عذر بدتر از گناه! گویا پناهنده بودن، حماقت و قبح صحبت ایشان را می شوید. نکته قابل سوال این است که چگونه خانمی که از دست رژیم فرار کرده و پناهنده شده است به دفاع از همان رژیم می پردازد. 


ايشان در ادامه اين سخنان مشعشع در رد اتهامات آمريکا در مورد دخالت ايران در افغانستان و عراق گفتند: "ايران نه تنها با نيروهای مخالف رژيم افغانستان (دولت اشغال که آمريکا در اين کشور به قدرت رسانده است) کاری ندارد از حمله آمريکا به اين کشور دفاع کرد و اکنون روابط دوستانه ای با کارزای دارد همانگونه که ايشان (کارزای) بارها اعلام کرده است. در مورد عراق همچنين جمهوری اسلامی متحد دولت عراق است" (دقت کنيد دولتی که ارتشهای اشغالگر آمريکا و بريتانيا به قدرت رسانده اند). 
جالب توجه است که حتی اين اقرار بی شرمانه در مورد جمهوری اسلامی در همسويی با امپرياليسم هم نتوانست رهبران ائتلاف ضد جنگ بريتانيا را از رويای «ضد امپرياليست» خواندن جمهوری اسلامی دور سازد.