روز 2 شنبه 8 تیرماه ساعت 17:30 دقیقه زنجیره انسانی از میدان تجریش تا میدان راه آهن..لطفا به بقیه هم اطلاع دهید   

ما همه هیچ/صالح نجفی

آنهایی که در دوشنبه بزرگ خیابان آزادی را تسخیر کردند، برابری سیاسی را در لحظه، در این‌جا و اکنون،‌ اعلام کردند، به عنوان چیزی که بود، به عنوان چیزی که هست، نه به عنوان چیزی که باید باشد، آنها برای رسیدن به برابری در آینده «‌برنامه‌ای» نداشتند، برابری چیزی نبود که آن را «بخواهند»، آنها برابری را داشتند، و البته برابر نبودند، برابر شدند، آدم‌هایی که در 25 خرداد در خیابان راه رفتند بدل به شبحی شدند که هنوز در کار تسخیر خیابان است، بادی است که هرجا بخواهد می‌وزد، کسی نمی‌داند از کجا آمده یا به کجا خواهد رفت، آنها همه جا هستند اما با درجه ظهور حداقل، عصر سه‌شنبه خاموش جلوی ساختمان صدا و سیمایی نشستند که هرگز صدا و سیمای‌شان را نمایش نمی‌دهد و نخواهد داد، مگر روزی که دریابد اتفاقی افتاده است؛ حق با وزارت کشور دولت نهم است، حق با گفتار رسمی جمهوری اسلامی است، در میان قانون‌ها قانونی هست که آن را اگر (زیاد از حد) جدی بگیری سنگ روی سنگ بند نمی‌شود، وقتی مردم فکر می‌کنند، وقتی پناهی جز خیابان ندارند باید به ایشان یادآوری کرد که چیز‌های مهم‌تری در عالم هست، قانون، قدرت، نظم . . . ما همه هیچی که یا هیچ خواهیم ماند یا همه‌چیز خواهیم شد، خواهیم بود، نخست نادیده گرفته می‌شویم، سپس دست‌مان می‌اندازد، و بعد سرکوب‌مان خواهند کرد و . . . سر آخر، شبحی خواهیم بود که هر کجا بخواهیم پرسه خواهیم زد . .

فيلم : دستگيري وكتك زدن دو جوان توسط گارد ضد شورش شنبه 6 تير

انتخابات اخیر و نقاط روشن/ محمد مهدی نجفی

انتخابات 22 خرداد از دو منظر امید بخش بود، یک اینکه نشان داد جمهوری اسلامی به هیچ وجه اصلاح پذیر نیست، و حتا به اصلاحاتی که توسط بخشی از بدنه‌ی همین نظام در جریان است تن نمی‌دهد، این رژیم زمانی اصلاحات را می‌پذیرد که راهی جز آن نداشته باشد، یعنی زمانی که در آستانه‌ی سقوط باشد. مانند زمانی که شاه صدای انقلاب مردم ایران را شنید، اما آن زمان دیگر هیچ احمقی خواسته‌های‌اش را حتا به اصلاحات ساختاری تقلیل نخواهد داد.

نکته‌ی دوم که بسیار جای امیدواری است، این است که نشان داد ایران مانند کشورهای غربی به یک جامعه‌ی مراقبتی تبدیل نشده است. ایران همچنان یک جامعه‌ی امنیتی است. و این مسئله، دلگرمی بزرگی است برای کسانی که به تغییرات اساسی می‌اندیشند. چنانچه در این انتخابات اصلاح‌طلبان پیروز می‌شدند، و نظام، تن به اصلاحات می‌داد، آنگاه این خطر وجود داشته که کشور ما نیز به یک کشور مراقبتی تبدیل شود.

در جوامع مراقبتی، نیاز نیست حکومت با تقلب کسی را از صندوق رای بیرون بکشد. بلکه رسانه‌ها و سایر بدنه‌ی جامعه به گونه‌ای برنامه‌ریزی می‌شوند که نهایتن مردم آن چیزی را انتخاب کنند که قبلن دمکراسی برای آن‌ها انتخاب کرده است. در اینگونه جوامع، مردم توده‌های بی‌شکلی هستند که در توهم آزادی‌شان اخته شده‌اند. اما در جوامع امنیتی و ایران ما، توده‌ها اخته نیستند، بلکه همواره به اختگی تهدید می‌شوند. تود‌ه‌ها در جوامع امنیتی از ترس اختگی در لاک خود فرو می‌روند، تا فرصت مناسب فرارسد.

شرکت امنیتی سایمانتک در مورد کرمی که همراه بمباران ایمیلی در حال گسترش است هشدار داد. کرم مذکور از طریق پیوست ایمیلی که تظاهر می کند یک دعوتنامه از طرف Twitter است، ارسال می شود.“پیغام های بررسی شده ظاهراً از طرف یک حساب کاربری Twitter ارسال می شوند ولی بر خلاف یک پیغام معتبر twitter، هیچ URL معتبری برای دعوتنامه در بدنه ایمیل وجود ندارد ولی به جای آن یک پیوست فایل .zip شامل یک کارت دعوت از طرف Twitter وجود دارد.”نام پیوست “Invitation Card.zip” است و سایمانتک نام W32.Ackantta.B@mm را برای آن انتخاب کرده است. کرم مذکور که رایانه های دارای ویندوز را هدف قرار داده اولین بار در ماه فوریه در پیوست یک ایمیل کشف شده است.بنابر اعلام سایمانتک این کرم آدرسهای ایمیل را از رایانه های قربانیان جمع آوری کرده و از طریق ایمیل، درایوهای قابل حمل و فولدرهای مشترک گسترش پیدا می کند.

حزب الله لبنان در میان سرکوبگران در دو عکس فوق شما "حسین منیف اشمر " را در کنار دو عضو دیگر حزب الله لبنان می بینید که با در دست داشتن بی سیم و اسلحه ای که در زیر پیراهنش مشهود می باشد در خدمت سرکوبگران و یا بهتر بگویم کودتا چیان سپاه می باشد .حالا دیگر با وجود این عکسها می شود بطور مشخص و مستند اعلام کرد که بله در سرکوبهای اخیر سپاه از حزب الله لبنان استفاده نموده است واینجاست که معلوم می شود پس آنهمه کمک مالی و تسلیحاتی به حزب الله لبنان بیهوده نبوده و این کمکها و مساعدتها یکطرفه نیست و حزب الله لبنان نیز در مواقع لزوم به یاری جمهوری اسلامی می شتابد